Κάνε ψυχή !

Πάλι εσύ ? Πάλι εδώ τριγυρνάς ? Θυμίζει ουτοπία αυτό το παραμύθι που με κόπο προσπαθώ να αποθηκεύσω στη μνήμη.. Εσύ δεν θα φύγεις ποτέ απο την συνήθεια μου..Θα γίνεις η δεύτερη ζωή μου, θα με αφοπλίζεις καθώς εισχωρείς στην σκέψη και στο κρεβάτι μου..'Οσο σε αφήνω να υπάρχεις, θα πεθαίνω στην αγκαλιά σου..

Ότι δεν μας νοιάζει γίνετε λέξεις, ότι μας πονάει κρύβεται.. Το ξέρω, αντιδρώ σαν εκείνα τα άπειρα χρόνια αλλά το ένστικτό μου είναι πολύ καθαρό απο την πρώτη επαφή σχεδόν κάθε φορά. Απορώ γιατι προσπαθώ να με πείσω για το αντίθετο.. Παίζω με την τρέλα και ψάχνω δικαιολογίες να κερδίσω λίγο χρόνο πριν εγκαταλείψω.

Μήπως πρέπει να αρχίσω να αναθεωρώ τις ''ιδανικές'' αυτές χημείες που αρχίζουν να βαραίνουν ? Ευτυχώς δεν επηρεάστηκα και άκουσα εκείνα τα remix που με κάνουν να χορεύω σε καταιγισμό τέτοιον που κάθε bit είναι και μια μεταφόρα σε χρόνο και σε τόπο γεμάτο χρώματα και φαντασία !

Πρέπει να λύσω ξανά τα σχοινιά της περιπλάνησης. Θέλω οι άνθρωποι να μου προκαλούν δέος ! Είναι ωραίες οι άγκυρες αλλά έχουν χρονικό περιορισμό αλλιώς σαπίζουν οι αντοχές.. Μυρίζει ελπίδα για συναίσθημα !

Looking For You !

Δεν μπορεί..θα το νιώσανε κι άλλοι...

Πόσο παραπάνω κακό μπορείς να κάνεις σε ένα σώμα νεκρό ?
Πόσο πιο βαθιά μπορείς να βάλεις ένα μαχαίρι σε μια ήδη ματωμένη καρδιά και ποιο το όφελος πια?
Σκότωσες οτι μπορούσες...Ρούφηξες όση ενέργεια είχα και τωρα τι ? Έρχεσαι να πάρεις και τα τελευταία κομμάτια ψυχής και αξιοπρέπειας...
Τόση απληστία πια που μπορείς να την χωρέσεις ?

Το απόλυτο μηδέν ξανά..Εκεί που το κοντερ κοντεύει να γράψει έστω και ένα χιλιόμετρο ανάσας, απρόσκλητα εμφανίζεσαι και το μηδενίζεις ξανά..Το απόλυτο τίποτα..

Αδιάφορο το βλέμα μου πια, προσπαθεί να επιβιώσει...Αδιάφορη η καρδιά μου πια προσπαθεί να συγκροτηθεί...Αδιάφορη η ψυχή σε ένα σώμα άδειο και πικραμένο...

ΒΟΥΒΕΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΓΩΝΙΑΣ...

Αντίο αγάπη μου ....

Ένας κύκλος κλείνει, όταν.. έχεις πει αυτά που τις νύχτες παραμιλούσες στο άδειο κρεβάτι, όταν...έχεις κάνει αυτά τα κρυφά και τα φανερά που η ψυχή σου λαχταρούσε, όταν...έχεις αφήσει τα συναισθήματα να πλημμυρίσουν την καρδιά σου,το μυαλό σου,τις στιγμές σου και την ζωή σου ... Κι όταν έρθει εκείνη η ώρα που σημάνουν καμπάνες στα μέσα σου, το ξέρεις καλά .. ο χρόνος κυλάει πια αντίστροφα εναντίον σου ! Εσύ και οι αποφάσεις σου για μια ακόμα φορά ...

Θλίψη ! Αυτό περιβάλλει το σώμα μου και την καρδιά μου. Θλίψη, για έναν μάταιο αγώνα με αναγκαστικό τέλος. Μόνο που αυτή την φορά δεν μετράμε απλά ήττες, αλλά συντρίμμια ψυχής που στέκουν εκεί σκορπισμένα γεμάτα χώμα και αίμα .. Δεν τα καταμέτρησα, αλλα σίγουρα κάποια λείπουν...Είναι εκείνα που πήρες μαζί σου φεύγοντας..Σε εκείνο το ταξίδι που υποσχέθηκες να είναι το τελευταίο, χωρίς ανούσια πισωγυρίσματα...

Μηδένισε πάλι ο χρόνος... Πέτρωσε πάλι η καρδιά... Άδεια ψυχή σε ένα σώμα κούφιο.. Που έχω βάλει εκείνες τις μάσκες που μεταμορφώνουν το κοινωνικό προφιλ ? Πρέπει να τις βρω να γλυτώσω από την φυλακή των ερωτήσεων και της συμπόνοιας... Δεν χρειάζομαι τον οίκτο σας..Μπορώ να καταρρεύσω και χωρίς τα ψεύτικα λόγια σας...

...Θυμάμαι πόσο λυτρωτικά είναι τα δάκρυα ! Πόσο γαληνεύουν την ψυχή ... Έχουν περάσει χρόνια πια.. και έχω ξεχάσει εκείνο το κύμα πόνου που ελευθερώνεται ενώ μάχεσαι να πάρεις ανάσα...Κλαίει όμως η ψυχή και αυτό είναι σχεδόν αυτοκαταστροφικό...

Και έτσι, από κάπου πρέπει να ξεκινήσω..Αφαιρώ ό,τι είναι περιττό και ανώφελο.. προσθέτω αλκοόλ,τσιγάρα και μουσικές... πολλαπλασιάζω τις δυνάμεις μου-όσες δυνάμεις ποτέ είχα- και ξεκινάω ένα ακόμα ταξίδι στις θάλασσες του ονείρου..

Πρέπει να μάθω να ζω χωρίς εσένα!

End of...

'Όλα πια έχουν πάρει τον γνώριμο δρόμο τους.. Έξω έχει κρύο..Στα μαγαζιά γίνεται χαμός από την υπερκαταλωτική μανία..Τα σπίτια στολισμένα με δέντρα και πολύχρωμες μπάλες και φωτάκια στα μπαλκόνια και στους δρόμους ,κρατάνε μια πόλη ζωντανή, φωτισμένη και ξάγρυπνη! ...Τα Χριστούγεννα προ των πυλών !
Κι όλα αυτά για μια μέρα που θα έρθει γεμάτη κρασί και γιορτινά γεμάτα εδέσματα τραπέζια, και καλά ντυσίματα και διάθεση εορταστική. Τελικά ισχύει οτι η αναμονή δεν μπορεί να καλύψει την μια στιγμή. Διατηρεί όμως μια ανησυχία στο πνεύμα και στο σώμα ..

Πολλά πράγματα στην ζωή, έρχονται από εκεί που δεν τα περιμένεις... Το έχω ακούσει, ίσως να μου έχει συμβεί κάποια στιγμή, αλλά τώρα το έζησα έντονα..Είμαι ανάμεσα σε μια αρρωστημένη συνήθεια που δεν λέει να τελειώσει και σε μια ελευθερία που τόσο πια έχω υμνήσει και έχω ''στερηθεί'' λόγω συναισθηματικού κολλήματος.. Κάτι πρέπει να γίνει..Κάτι πρέπει γρήγορα να σκεφτώ.. Κάτι πρέπει άμεσα να αποφασίσω...Και αυτό το νέο σκηνικό πόσο παρανοϊκά λειτουργεί μέσα μου..Ζητάω αυτό που μισώ ! Και ρισκάρω να χάσω αυτό που με τόσο μυστικό πάθος κράτησα ζωντανό...

Πάλι μπερδεμένη με αφήνει ακόμα ένας χρόνος ..Είναι καρμικό τελικά να μπλέκω πρόσωπα και καταστάσεις στις πιο άκυρες στιγμές..Είχα πει πως είχα ξεφύγει απο ουτοπίες και εθιμοτυπικά αλλά πάλι εκεί κατέληξα..Εκείνο το διαφορετικό τάχα πρωινό φορώντας την μάσκα του ευτυχισμένου σε μια ταινία που έχει ξαναπαιχτεί και εξακολουθώ να την βλέπω να εκτυλίσσεται εμπρός μου, ενώ έχω δηλώσει πολλάκις οτι το έργο είναι μάπα και η βάρκα μπάζει απο ΠΑΝΤΟΥ !!

Έλεος πια με τις αναρίθμητες ανασφάλειες που συνεχώς φράζουν το μυαλό και οδηγούν σε βήματα του παρελθόντος..Ίσως τελικά να χρειάζομαι περισσότερο χρόνο να μπορέσω να βάλω μια τάξη στα ανάκατα πια συναισθήματά μου...

Ωστόσο η ελπίδα παθαίνει πάντα τελευταία κι εγώ δεν ξέρω που θα με βρει εκείνη η νύχτα...

Santa, can you hear me ?!?!?!??!

Ποιος Νοέμβρης ΠΙΑ ? ?

...και ενώ είχα μπει ήδη στην φιλοσοφία της χειμερινής περιπλάνησης , αυτός ο συνεχόμενος ήλιος πάνω από το κεφάλι μου κάθε μέρα, με αποπροσανατολίζει ! Δεν είναι κατάσταση αυτή .. με το ζόρι να ντύνεσαι μπας και σπρώξεις λίγο τον καιρό για να χαλάσει, να έρθει στα λογικά του, έστω να σταθεί ισάξιος του αέναου παρελθόντος ΠΙΑ!

Ποιο βιολογικό ρολόι ?? Πάει, τρελάθηκε και αυτό σαν το καιρό..Τίποτα δεν θυμίζει πια εκείνο το φιλήσυχο, γλυκό μεταμεσονύχτιο χασμουρητό ! Πρώτες πρωινές ώρες και πάλι καλά είναι. Η προτεραιότητα των bitrate είναι από άλλο ανέκδοτο. Μια παρένθεση τραγική ΠΙΑ !

Αυτός ο Νοέμβρης είναι πολύ ανούσιος ενδιάμεσος μήνας. Κανείς δεν νοιάζεται πόσο κρατάει γιατι απλά ακολουθεί ο μήνας των εορτών. Η πόλη δεν στολίστηκε ακόμα (παράξενο!) και τίποτα δεν σε βάζει στο κλίμα των πολυφωτισμένων απο λαμπάκια δέντρων και των εκατοντάδων στολιδιών σε βιτρίνες, πάρκα, δρόμους, καταστήματα .. Μόνο οι καημένοι υπάλληλοι στα super market δεινοπαθούν ακούγοντας κατά συρροήν αυτά τα ανεπίκαιρα ,κατα τα άλλα, χριστουγεννιάτικα τραγούδια ανάμεσα σε ράφια ντυμένα με κορδέλες και λαμπιόνια, αηβασίληδες και χρυσόσκονες ΠΙΑ !

Προχθές θυμήθηκα το κακόγουστο αστείο με τo test drive και προς στιγμή σκέφτηκα να ξανά ανεβάσω το έργο αλλά δεν μου ταίριαζε άλλο. Πόσο αστείο είναι όμως όταν ανοίγεις τα μάτια απο έκπληξη ! Φταίει που δεν κρατάω πολύ να κάνω πλάκες. Εγώ πάντα γελάω πιο πολύ και πιο νωρίς ..

Κρύψε με στην αγάπη σου , στο όνειρο σου , στο κρεβάτι σου ... Κρύψε με στο χαμόγελο , μες στο βλέμμα και το δάκρυ σου ... !

Μη Με Φοβάσαι ...

Χειμώνας προ των πυλών

Ένας πλούσιος Σεπτέμβρης έφυγε γεμάτος θεάματα και μουσικές και εικόνες και αλκοόλ.. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν αυτά τα μαγικά folders , που κρύβουν μέσα τους photos και videos ώστε να σου υπενθυμίζουν πως ήσουν εκεί , έζησες τις στιγμές , τραγούδησες μαζί με το πλήθος και γέμισε η μνήμη με ανθρώπους και χρώματα , ουσίες και χορό !

Έτσι όπως κακομαθαίνεις όμως , ψάχνεις μέσα στον απαιτητικό και φουριόζο Οκτώβρη να βρεις το next stop αλλά σε προλαβαίνει ο δυνατός αέρας και οι ασταμάτητες βροχές .. Δίχως πολλές μάχες , οι κουβέρτες παίρνουν την θέση τους στους καναπέδες και στα κρεβάτια , τα μακρυμάνικα μπλουζάκια πολιορκούν την ντουλάπα σου και αρχίζεις να αναρωτιέσαι πότε θα ανάψουν τα καλοριφέρ ... Μήπως φέτος χειμώνιασε πιο νωρίς ? Κάθε χρόνο η ίδια απάτη τριγυρνάει στο μυαλό ..

Μου αρέσει το καλοκαίρι για πάρα πολλούς λόγους .. Αυτή η αίσθηση της ελευθερίας , αυτή η αύρα που κουβαλάμε ακόμα από τα καλοκαιρινά beach bar ... Και το πιο βασικό : Ο Χρόνος που αλλάζει και σου αλλάζει αναγκαστικά τις συνήθειες και τα καλοκαιρινά σου προγράμματα .. ! Σαν σήμερα που άλλαξε η ώρα σε χειμερινή και είδα το ηλιοβασίλεμα στις 5 και κάτι ! Αμέσως σου στερεί χρόνο , ίσως και διάθεση ....

Στον μελαγχολικό λοιπόν Οκτώβρη , ψάχνω τρόπο να γεμίσω τα πρωινά που φεύγεις και τα απογεύματα που ασχολούμαι με ό,τι δεν είχα διάθεση πριν να κάνω. Εσύ ίσως είσαι ο μοναδικός τακτικός στους χρόνους σου.. Γέμισαν τα μάτια σου με ενθουσιασμό που ξεκινάς κάτι που φαίνεται συναρπαστικό και καινούριο. Είχα πολύ καιρό να σε δω έτσι συνεπαρμένο από χαρά μπροστά σε ένα νέο άγνωστο γεμάτο προκλήσεις .. Ήμουν όμως εκεί να το ζήσω . Να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου όταν μου το ανήγγειλες .. Ήταν κάτι παραπάνω από συμπαράσταση εκείνη η στιγμή! Την ένιωσα σαν ανατριχίλα να με διαπερνά και την κράτησα όσο πιο ψηλά γινόταν .. για σένα...για μένα ... Να αποδείξω για ακόμα μια φορά πως είμαι ο άνθρωπος των συναισθημάτων .... !

--

Τρελαίνει τις πυξίδες τ’ ουρανού τ’ αγιάζι κι ο κόσμος κατεβάζει τα ρολά...
μου λες πως δεν μας παίρνει για πολλά, μα είμαι δίπλα σου καθώς βραδιάζει...

Μη με φοβάσαι, δώσε μου το χέρι, μαζί να ζήσουμε η νύχτα όσα φέρει
μη με φοβάσαι, δώσε μου το χέρι είναι ο έρωτας το πιο γλυκό μαχαίρι..

Πάψε να ψάχνεις λόγο και σκοπό.. σε ότι κάνω και σε ότι πω..
ούτε που ξέρω γιατί σ’ αγαπώ κι όμως μπορώ για σένα να κοπώ και σαν τσιγάρο να καώ...

--

Τι χρώμα έχει η ζήλια ? Δεν θυμάμαι πως κάνω όταν ζηλεύω.. Αδρανοποιούνται νομίζω όλα μου τα συναισθήματα και η μνήμη μένει κενή .. Δεν θυμάμαι.. Πάντως δεν ζηλεύω φανερά. Τουλάχιστον έτσι νομίζω.. Δεν αντιγράφω την στιγμή για να την φέρω στα μέτρα μου..Αυτό όχι δεν το κάνω .Πιο πολύ νομίζω ότι προσπαθώ να κάνω κάτι διαφορετικό και πιο εντυπωσιακό για να μπορώ να συγκριθώ με ίσους όρους .. Δεν θυμάμαι .. Αλλά δεν μπορώ να το χωρέσω και αυτό σε μένα .Δεν μου κάνει και στέκεται εκεί επιδερμικά να με κοιτά . Απλά το βλέπω και το αγνοώ επιδεικτικά... ακόμα ! Μετά δεν ξέρω , θα δείξει . Εξάλλου, έχει πλάκα αν σε μιμείται κάποιος τραγικά αδέξια !

Έτσι λοιπόν σηκώνουμε για ακόμα μια φορά της σημαίες , για διαφορετικό λόγο ο καθένας και προχωράμε στα κρύους και σκοτεινούς από νωρίς μήνες του χειμώνα... Έχω μια καλή διαισθηση πως ίσως κρύβει εκπλήξεις ! Φοράω την καλή μου διάθεση και περιμένω να έρθουν ... !

... Surrender to your kiss !